Τετάρτη 24 Νοεμβρίου 2010
Δευτέρα 22 Νοεμβρίου 2010
ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ
| ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ Ο ΤΡΟΜΟΝΟΜΟΣ – ΝΑ ΑΘΩΩΘΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΙ ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΣΑΒΒΑΤΟ 27 ΝΟΕΜΒΡΗ στις 1 μ.μ ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟΥ |
Στις 9 Δεκέμβρη, δικάζονται από το Τριμελές Δικαστήριο Ανηλίκων, οι 11 ανήλικοι της Λάρισας, με το ίδιο αρχικό κατηγορητήριο, βασισμένο στις διατάξεις του «τρομονόμου».
Ήταν 8 Δεκέμβρη του 2008, όταν μετά την πορεία με αφορμή τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, έγιναν συλλήψεις 19 νέων από τους οποίους, οι 11 ήταν ανήλικοι μαθητές/ριες,οι οποίοι οδηγήθηκαν στον εισαγγελέα ο οποίος και αποφάνθηκε ότι αποτελούν το… νέο αίμα της τρομοκρατίας στην Ελλάδα.
Είναι η πρώτη φορά που ο αντιτρομοκρατικός νόμος ενεργοποιείται για να καταστείλει ένα κίνημα.
Το κατηγορητήριο βαρύτατο και ανυπόστατο, βασισμένο στη ναζιστική αρχή της συλλογικής ευθύνης και μόνο στις –πανομοιότυπες- καταθέσεις των αστυνομικών, χωρίς προσκόμιση οποιουδήποτε αποδεικτικού στοιχείου, χωρίς εξατομίκευση των κατηγοριών, χωρίς ταυτοποίηση προσώπου και πράξης. Μερικές από τις κατηγορίες που αποδίδονται είναι ότι: «….συγκρότησαν δομημένη και με διαρκή δράση εγκληματική οργάνωση, η οποία λειτουργούσε σε οργανωμένη βάση και με κατανεμημένους ρόλους, που επεδίωκε την διάπραξη εμπρησμών……. η οποία δεν σχηματίστηκε περιστασιακά αλλά με μόνιμο και σταθερό χαρακτήρα και με υποδομή τέτοιας έκτασης και δυναμικής, με τεχνικά μέσα πάσης φύσεως….και είχε την δυνατότητα να εναλλάσσεται και να αντικαθιστά τα μέλη της χωρίς να υφίσταται αλλαγή…»
Λίγες μέρες νωρίτερα στις 1 Δεκέμβρη, δικάζονται οι τέσσερις φοιτητές, που συνελήφθησαν , στις 11/2/2009, στη στάση του λεωφορείου των ΤΕΙ, ως ύποπτοι λόγω εμφάνισης, με «ακράδαντο» στοιχείο ενοχής το ότι ήταν κοντά στη λαϊκή, όπου είχαν μοιραστεί τα τρόφιμα, μετά από απαλλοτρίωση σούπερ μαρκετ της Λάρισας. Για τους νέους αυτούς η κατηγορία είναι «ληστρική κλοπή κατά συναυτουργία», που μόνο σε συμμορίες ληστών αποδίδεται, παρ’ όλο που δεν υπήρξε καμία ταυτοποίηση κατηγορουμένων και δραστών και ούτε μήνυση λόγω της ευτελούς αξίας των εμπορευμάτων.
Τα δύο αυτά γεγονότα εντάσσονταν στο κλίμα καταστολής με στόχο την τρομοκράτηση της νεολαίας που είχε βγει την περίοδο εκείνη δυναμικά στο προσκήνιο μετά την εν ψυχρώ δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, που πυροδότησε το μεγαλύτερο εξεγερτικό γεγονός από την εποχή της μεταπολίτευσης.
Το «πείραμα» της Λάρισας δυναμιτίζει τα θεμέλια ενός «κράτους δικαίου», συνιστά ένα πολύ σοβαρό κρούσμα αυταρχισμού και θεσμικής εκτροπής και η πρώτη εφαρμογή του τρομονόμου, εισάγει πιλοτικά στην κοινωνική πραγματικότητα το ενδεχόμενο ευρείας παρανομίας της κοινωνικοπολιτικής δράσης.
Οι τωρινές δίκες θα αποτελέσουν μια πρόβα τζενεράλε, για τον ολοκληρωτισμό που θέλουν να επιβάλλουν, ώστε να θωρακίσουν το σύστημα από τις επερχόμενες κοινωνικές εκρήξεις, εξαιτίας του νέου μεσαίωνα που έχουν επιβάλλει με τις πολιτικές τους κυβέρνηση, Τρόικα, κυρίαρχοι οικονομικοί και πολιτικοί κύκλοι.
ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΑΥΤΕΣ ΜΑΣ ΑΦΟΡΟΥΝ ΟΛΟΥΣ:
Τους ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ γιατί αύριο θα είμαστε οι επόμενοι στόχοι, όταν θα διαδηλώνουμε, θα απεργούμε, θα διεκδικούμε…. και θα βαφτιζόμαστε «τρομοκράτες» για να μας κρατούν τρομοκρατημένους
Τους ΓΟΝΕΙΣ γιατί οι νέοι που στιγματίζονται ως τρομοκράτες, είναι ή θα μπορούσαν να είναι τα παιδιά μας
Την ΝΕΟΛΑΙΑ γιατί σήμερα διώκουν τους συμμαθητές μας, επειδή θέλουν να παραιτηθούμε από τα όνειρα μας και να σκύψουμε το κεφάλι
γι’ αυτό:
ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ «ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΜΕΝΟΙ» ΘΕΑΤΕΣ
ΝΑ ΒΓΟΥΜΕ ΤΩΡΑ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΟΥΜΕ ΣΑΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ
γιατί:
Οι κοινωνικοί αγώνες δεν είναι ούτε νόμιμοι ούτε παράνομοι
ΑΛΛΑ δίκαιοι και αναγκαίοι
Πρωτοβουλία αλληλεγγύης στους συλληφθέντες
Τετάρτη 17 Νοεμβρίου 2010
Εκδήλωση:Δίκες της νεολαίας με τον τρομονόμο
Η πρωτοβουλία αλληλεγγύης για τους συλληφθέντες της Λάρισας
διοργανώνει
ΕΚΔΗΛΩΣΗ- ΣΥΖΗΤΗΣΗ
Την Παρασκευή 19 Νοεμβρίου στις 7.30 μμ
στο Αμφιθέατρο Ιατρικής Σχολής Πλ. Ταχυδρομείου
με θέμα:
Δίκες της νεολαίας με τον τρομονόμο:
Παραλογισμός ή συνειδητή επιλογή;
η κοινωνία πρέπει να υπερασπίσει το μέλλον της
Ομιλητές :
§ Ζήσης Παπαδημητρίου, του
§ Δημήτρης Μπελαντής, Διδάκτωρ Νομικής
§ Γιώτα Θεοδοσίου, Συντονίστρια της Διεθνούς Αμνηστίας Θεσ/κης
Γραπτές παρεμβάσεις:
Φωτεινή Τσαλίκογλου, Καθηγήτρια Ψυχολογίας Παντείου Πανεπιστημίου
Γιάννης Πανούσης, Καθηγητής Εγκληματολογίας στο Τμήμα Επικοινωνίας & ΜΜΕ Πανεπιστημίου Αθηνών
Γιώργος Ρούσης, Καθηγητής Πολιτικής Θεωρίας Παντείου Πανεπιστημίου
Περικλής Κοροβέσης, συγγραφέας
Κυριακή 14 Νοεμβρίου 2010
Πέμπτη 4 Νοεμβρίου 2010
Κάλεσμα για συμμετοχή στη Πανελλαδική πορεία στη Λάρισα το Σάββατο 27 Νοέμβρη
Ακριβώς μετά από δύο χρόνια -τι σύμπτωση- στις 9 Δεκέμβρη δικάζονται από το Τριμελές Δικαστήριο Ανηλίκων, οι 11 ανήλικοι «τρομοκράτες» της Λάρισας, με το ίδιο αρχικό κατηγορητήριο, βασισμένο στις διατάξεις του «τρομονόμου».
Ήταν 8 Δεκέμβρη του 2008, όταν μετά την πορεία έγιναν συλλήψεις 19 νέων από τους οποίους, οι 11 ήταν ανήλικοι μαθητές/ριες. Οι συλληφθέντες κρατήθηκαν στα κρατητήρια, κάποιοι ξυλοκοπήθηκαν, ενώ στερήθηκαν στοιχειώδη δικαιώματά τους, όπως η επικοινωνία με δικηγόρο και με τους γονείς τους, μέχρις ότου «φτιαχτούν» οι καταθέσεις των αστυνομικών και οι διευθυντές των τραπεζών καταγράψουν τις ζημιές. (οι παραπάνω είναι οι μάρτυρες κατηγορίας).
Οι 19 νέοι οδηγήθηκαν στον εισαγγελέα ο οποίος και αποφάνθηκε ότι αποτελούν το… νέο αίμα της τρομοκρατίας στην Ελλάδα.
Το κατηγορητήριο βαρύτατο και ανυπόστατο, βασισμένο στη ναζιστική αρχή της «συλλογικής ευθύνης» και μόνο στις –πανομοιότυπες- καταθέσεις των αστυνομικών, χωρίς προσκόμιση οποιουδήποτε αποδεικτικού στοιχείου, χωρίς εξατομίκευση των κατηγοριών, χωρίς ταυτοποίηση προσώπου και πράξης. Μερικές από τις κατηγορίες που τους αποδίδονται είναι ότι:
«….συγκρότησαν δομημένη και με διαρκή δράση ομάδα/εγκληματική οργάνωση, η οποία λειτουργούσε σε οργανωμένη βάση και με κατανεμημένους ρόλους, που επεδίωκε την διάπραξη εμπρησμών……. η οποία δεν σχηματίστηκε περιστασιακά αλλά με μόνιμο και σταθερό χαρακτήρα και με υποδομή τέτοιας έκτασης και δυναμικής, που διέθετε ποικίλα τεχνικά μέσα πάσης φύσεως….και είχε την δυνατότητα να εναλλάσσεται και να αντικαθιστά τα μέλη της χωρίς να υφίσταται αλλαγή…»
Είναι η πρώτη φορά που ο αντιτρομοκρατικός νόμος ενεργοποιείται για να καταστείλει ένα κίνημα.
Πρόσφατα οι οκτώ ενήλικοι της… τρομοκρατικής ομάδας, οι 4 απ΄ αυτούς είχαν προφυλακιστεί για μήνες ως «επικίνδυνοι», παραπέμφθηκαν στο Συμβούλιο Εφετών. Το Συμβούλιο, βλέποντας το οφθαλμοφανές παράλογο και αστήριχτο της υπόθεσης, παρέπεμψε τους οκτώ με κατηγορίες σε βαθμό πλημμελήματος.
Όμως οι ανήλικοι «συγκατηγορούμενοι» τους, παραπέμπονται σε δίκη στις 9 Δεκέμβρη, για τις ίδιες πράξεις σε βαθμό κακουργήματος και με ενεργοποιημένες τις διατάξεις του τρομονόμου.
Λίγες μέρες νωρίτερα στις 1 Δεκέμβρη, δικάζονται και οι τέσσερις φοιτητές, που συνελήφθησαν στη στάση του λεωφορείου των ΤΕΙ, ως ύποπτοι λόγω εμφάνισης, με «ακράδαντο» στοιχείο ενοχής το ότι ήταν κοντά στη λαϊκή, όπου είχαν μοιραστεί τα τρόφιμα, μετά από απαλλοτρίωση σούπερ μαρκετ της Λάρισας, στις 11/2/2009. Για τους νέους αυτούς η κατηγορία είναι «ληστρική κλοπή κατά συναυτουργία», που μόνο σε συμμορίες ληστών αποδίδεται.
Πέρα από το ότι καμία ενοχή δεν αποδεικνύεται, επιπλέον η ευτελής αξία των αγαθών δεν δικαιολογεί κακουργήματα και είναι χαρακτηριστικό ότι το ίδιο το κατάστημα απέσυρε την μήνυση. Αλλά σ’ αυτό το τόπο «παραγράφονται» μόνο τα μεγάλα εγκλήματα ληστείας και σφετερισμού δημόσιου χρήματος και όταν είναι (δις)εκατομμύρια ευρώ.
Και τα δύο αυτά χαρακτηριστικά γεγονότα εντάσσονταν στο γενικότερο κλίμα καταστολής που είχε στόχο την τρομοκράτηση της νεολαίας που είχε βγει την περίοδο εκείνη δυναμικά στο προσκήνιο μετά την εν ψυχρώ δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, που ήταν η σπίθα που πυροδότησε το μεγαλύτερο εξεγερτικό γεγονός από την εποχή της μεταπολίτευσης.
Το πρωτόγνωρο αυτό κίνημα του Δεκέμβρη που απλώθηκε σε κάθε γωνιά της χώρας, συσπείρωσε χιλιάδες μαθητές/φοιτητές, νέους εργαζόμενους/άνεργους και μετανάστες, που βγήκαν στους δρόμους διαδηλώνοντας ενάντια στην δολοφονική κρατική βία και τις πολιτικές της φτώχειας, της ανεργίας, της εμπορευματοποίησης, το στραγγαλισμό των νεολαϊστικων οραμάτων. Και το κυριότερο - αυτό που φόβισε τις δυνάμεις του συστήματος- ήταν ότι αυτή η κοινωνική εξέγερση, πραγματοποιήθηκε με διαδικασίες, χειραφετημένες έξω από γραφειοκρατικές αντιλήψεις και πρακτικές.
Από την πρώτη στιγμή η κοινωνία της Λάρισας θεώρησε ότι η εφαρμογή του τρομονόμου, εισάγει πιλοτικά το ενδεχόμενο ευρείας παρανομίας της κοινωνικοπολιτικής δράσης, προσβάλλει το κοινό περί δικαίου αίσθημα και συνιστά ένα πολύ σοβαρό κρούσμα αυταρχισμού και θεσμικής εκτροπής.
Στην πόλη δημιουργήθηκε ένα μαζικό κίνημα αλληλεγγύης με πολλούς και πολύμορφους τρόπους, εκατοντάδες υπογραφές πολιτών, ψηφίσματα από δεκάδες φορείς της πόλης, αλλά και όλης της Ελλάδας, πορείες και συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας, με κορυφαία στιγμή την πανελλαδική πορεία στις 17 Γενάρη του 2009 στη Λάρισα.
Το «πείραμα» της Λάρισας το εμπνεύστηκε η κυβέρνηση της ΝΔ, επιστρατεύοντας τις δικαστικές και αστυνομικές αρχές, όμως τώρα η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ όχι μόνο δεν καταργεί το «ιδιώνυμο της κουκούλας» όπως υποσχέθηκε, αλλά κάνει ένα ποιοτικό άλμα προς την ίδια κατεύθυνση.
Με τον Τρομονόμο Νο 3 που ψήφισε κρυφά (στο θερινό τμήμα της Βουλής), καταργεί τη διάταξη που είχε τεθεί ως ασφαλιστική δικλείδα για να μην συνιστά τρομοκρατική πράξη η τέλεση συγκεκριμένων αδικημάτων όταν συνδέονται με την άσκηση θεμελιωδών ατομικών, πολιτικών και συνδικαλιστικών ελευθεριών. Με λίγα λόγια πλέον όσοι διαδηλώνουν, ή απεργούν είναι… τρομοκράτες.
Οι δίκες αυτές θα αποτελέσουν μια πρόβα τζενεράλε, για τον ολοκληρωτισμό που θέλουν να επιβάλλουν, ώστε να θωρακίσουν το σύστημα από τις επερχόμενες κοινωνικές εκρήξεις. Και το μόνο σίγουρο είναι ότι τέτοιες εκρήξεις θα προκληθούν, εξαιτίας του νέου μεσαίωνα που έχουν επιβάλλει με τις πολιτικές τους οι κυρίαρχοι οικονομικοί και πολιτικοί κύκλοι.
Πολιτικές που με το πρόσχημα της αντιμετώπισης της κρίσης, από την μια επιδοτούν όσους καθημερινά ληστεύουν τον κοινωνικό πλούτο και λυμαίνονται τις ζωές μας, από την άλλη δημιουργούν «εσωτερικούς εχθρούς» και νέα ιδιώνυμα για κάθε κοινωνικοπολιτική αντίσταση και διαμορφώνουν όρους φυλακής για ολόκληρη την κοινωνία.
Γι αυτό έχει τεράστια πολιτική σημασία οι νέοι που δικάζονται στις 1 και 9 Δεκέμβρη να αθωωθούν και ο τρομονόμος να μην περάσει.
Καλούμε τα κινήματα, τις συλλογικότητες, τις συνδικαλιστικές οργανώσεις, τους φοιτητικούς συλλόγους, κάθε πολίτη σε όλη την Ελλάδα, κόμματα και φορείς, να πάρουν θέση και να δώσουν αυτή τη μάχη.
Καλούμε σε Πανελλαδική πορεία στη Λάρισα το Σάββατο 27 Νοέμβρη στη 13.00, Πλατεία Ταχυδρομείου , με σύνθημα :
Οι κοινωνικοί αγώνες δεν είναι ούτε νόμιμοι, ούτε παράνομοι είναι δίκαιοι και αναγκαίοι
Η εξέγερση δεν ποινικοποιείται - Ο τρομονόμος δεν θα περάσει
Πρωτοβουλία αλληλεγγύης στους συλληφθέντες
Παρασκευή 13 Μαρτίου 2009
ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ
Όλοι στην πορεία
Σάββατο 14 Φλεβάρη, ώρα 12:00, ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ
ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ
ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ
Εκατοντάδες προσαγωγές, 273 συλλήψεις και παραπομπές σε δίκη και 67 προφυλακισμένοι σε όλη την Ελλάδα, είναι ο απολογισμός της κρατικής βίας, με την οποία η κυβέρνηση επιχείρησε να καταστείλει την κοινωνική εξέγερση του Δεκέμβρη. Ο αριθμός των συλληφθέντων περιλαμβάνει δεκάδες μαθητές που συνελήφθησαν και με συνοπτικές διαδικασίες παραπέμφθηκαν να δικαστούν κάποια στιγμή στο μέλλον, μακριά από τα «αδιάκριτα βλέμματα» του μαζικού κινήματος, ενώ κάποιοι απ’ αυτούς, κατηγορούνται για κακουργήματα (ιδιαίτερα παιδιά μεταναστών). Περισσότεροι από εκατό μετανάστες συνελήφθησαν, 70 καταδικάσθηκαν και περιμένουν απέλαση, 30 δε από αυτούς είναι ήδη προφυλακισμένοι. Από τις δεκάδες των ενηλίκων που συνελήφθησαν, λίγοι απέφυγαν τις κακουργηματικές κατηγορίες και την προφυλάκιση. Στην πλειοψηφία τους είναι νέοι, ελαστικά εργαζόμενοι, ημιαπασχολούμενοι, άνεργοι και βέβαια φτωχοί. Όλοι, διώκονται με μοναδικό στοιχείο τις καταθέσεις των αστυνομικών που τους συνέλαβαν. Οι αυτόπτες μάρτυρες υπεράσπισης και η απουσία αντικειμενικών στοιχείων, δεν υπήρξαν αρκετά για να πείσουν την «ανεξάρτητη Δικαιοσύνη» να τους αφήσει τουλάχιστον ελεύθερους. Στη Λάρισα, 17 μαθητές διώχθηκαν ποινικά ως τρομοκράτες με εφαρμογή του τρομονόμου και 4 ενήλικες (18-22 ετών) προφυλακίστηκαν…
Στην εξέγερση του Δεκέμβρη, συμμετείχαν μαθητές, φοιτητές, νεολαίοι της επισφαλούς εργασίας, άνεργοι, εργαζόμενοι και μετανάστες. Συμμετείχαν με έναν τρόπο όλες οι γενιές - και όχι η μία γενιά - των 700 ευρώ και των νέων εργασιακών σχέσεων. Οι οποίοι εξέφρασαν συνολική αντίθεση με όλο το πολιτικό σύστημα και τα σύμβολα της εξουσίας του και όχι ενσωμάτωση σε υπαρκτά τμήματά του ή «εναλλακτικές λύσεις» εντός του, απαίτησαν επιθετικά την ανατροπή της κυβέρνησης -και όχι απλά την παραίτηση κάποιων «υπευθύνων»- και κλυδώνισαν επικίνδυνα το καθεστώς. Απέναντι στην κρατική εξουσία αντέταξαν τις ανοιχτές Συνελεύσεις βάσης, που η αμεσοδημοκρατική λειτουργία τους αποτέλεσε βήμα χειραφέτησης και απελευθέρωσης, τα μεγαλειώδη μαζικά συλλαλητήρια και τις συλλογικές αμεσοδημοκρατικές πρωτοβουλίες παρέμβασης. Ανέδειξαν τη σύνδεση της κρατικής με την εργοδοτική τρομοκρατία, την κατάργησης των πολιτικών ελευθεριών με την κατάργηση των κοινωνικών και εργατικών δικαιωμάτων. Αμφισβήτησαν μαζικά, με συγκρουσιακά μαχητικά χαρακτηριστικά στη δράση, τη σύγχρονη «δημοκρατική ομαλότητα» της εμπορευματοποίησης, της ποινικοποίησης και του ελέγχου κάθε κοινωνικής ανάγκης και δικαιώματος. Για όλους τους παραπάνω λόγους διώκονται οι 273 συλληφθέντες και οι 67 προφυλακισμένοι. Η τιμωρία των οποίων αποτελεί παράλληλα και ένα μήνυμα τρομοκράτησης για όλη την κοινωνία και για όποιον αντιστέκεται.
Μπροστά στους προφανείς κινδύνους, όλες οι καθεστωτικές δυνάμεις και οι κρατικοί μηχανισμοί συνασπίστηκαν για την καταστολή της πρώτης, μετά το ξέσπασμα της διεθνούς οικονομικής κρίσης, εξέγερσης στην Ευρώπη και τη ματαίωση κάθε πιθανότητας συνέχισης και εξέλιξής της. Στο πλευρό τους η διεθνής αντίδραση και τα κράτη της Ε.Ε., που φοβούνται ντόμινο μεγάλων εξεγέρσεων λόγω των οδυνηρών συνεπειών της καπιταλιστικής κρίσης. Η Ευρωπαϊκή Ένωση συνεδρίασε ειδικά και δήλωσε τη στήριξή της στην ελληνική κυβέρνηση – δηλώνοντας επί της ουσίας την πρόθεση για παροχή βοήθειας εάν χρειαστεί. Κράτος, Κυβέρνηση, αστυνομία και «ανεξάρτητη Δικαιοσύνη» αγνόησαν και υπέταξαν ακόμη και τη σύγχρονη αστική νομιμότητα, στη σκοπιμότητα της εξουδετέρωσης της απειλής των εξεγερμένων– στον πόλεμο ενάντια στον εσωτερικό εχθρό. Το ΠΑΣΟΚ ζήτησε από τη Ν.Δ. αποτελεσματικότητα, δίνοντας την αναγκαία πολιτική του στήριξη στην απελευθέρωση μιας πρωτοφανούς καταστολής, με αστυνομικές επιθέσεις για τη διάλυση των διαδηλώσεων, τεράστιο όγκο χημικών και βέβαια αθρόες συλλήψεις και προφυλακίσεις. Η καθεστωτική αριστερά (ΚΚΕ-ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ) στο γνωστό νομιμόφρονα ρόλο της. Το ΚΚΕ αντιμετώπισε εχθρικά την κοινωνική εξέγερση από την πρώτη στιγμή. Ενίσχυσε την κυβερνητική γραμμή περί «κουκουλοφόρων» και «σκοτεινών κέντρων», συκοφαντώντας τους πρωταγωνιστές της –στην ουσία μαθητές, φοιτητές, επισφαλείς εργαζόμενους, μετανάστες- δίνοντας με τη σειρά του το αναγκαίο άλλοθι στην κυβέρνηση για τη βίαιη καταστολή της και με αυτόν τον τρόπο ταυτίστηκε με την καμπάνια μίσους των επιστρατευμένων από το κράτος ΜΜΕ και του ΛΑΟΣ. Ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε το διαμεσολαβητικό ρόλο της αφυδάτωσης της εξέγερσης, ζητώντας εκλογές και «εκδημοκρατισμό» της αστυνομίας, για την γρήγορη επιστροφή σε μια αναδομημένη μεταπολιτευτική «δημοκρατική ομαλότητα» και μεσούσης της βίαιης καταστολής της εξέγερσης από τα ΜΑΤ επέλεξε να συναντηθεί(!) με την ΠΟΑΣΥ (Ομοσπονδία αστυνομικών). Ο δε υποταγμένος γραφειοκρατικός συνδικαλισμός των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, σε διατεταγμένη υπηρεσία, προσπάθησε ανεπιτυχώς να αποτρέψει σημαντικά τμήματα εργαζομένων από τη μαζική δράση.
Πολύ πριν από το Δεκέμβρη, οι εναλλασσόμενες στην εξουσία ελληνικές κυβερνήσεις (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ), αναβαθμίζουν την κατασταλτική πολιτική, προκειμένου να εντείνουν την εκμετάλλευση και καταπίεση των εργαζομένων και ποινικοποιούν τους κοινωνικούς, εργατικούς και νεολαιίστικους αγώνες και αντιστάσεις, καθώς και κάθε έκφραση κοινωνικής αγανάκτησης, λαϊκού ξεσηκωμού ή ανατρεπτικής κοινωνικής και πολιτικής συλλογικής δράσης. Το σύγχρονο ελληνικό κράτος, στοχοπροσηλωμένο στην καπιταλιστική ανάπτυξη, εγγυάται την ανεξέλεγκτη δράση του κεφαλαίου, φροντίζοντας για την κερδοφορία των επιχειρήσεων και τραπεζών, σε βάρος των εργαζομένων και των λαϊκών κοινωνικών στρωμάτων. Αναδιαρθρώνει τις υπηρεσίες, και θωρακίζει τους θεσμούς και τους μηχανισμούς του, εμπορευματοποιώντας κάθε κοινωνική ανάγκη ή κοινωφελή υπηρεσία, καταργώντας δικαιώματα στην εργασία, την ασφάλιση, την παιδεία, την υγεία και ποινικοποιώντας κάθε κοινωνικοπολιτικό δικαίωμα που αμφισβητεί την κυριαρχία της κρατικής εξουσίας και της αγοράς. Σ’ αυτήν την κατεύθυνση εντάσσει στο «έγκλημα» τους κοινωνικοπολιτικούς και εργατικούς αγώνες και διαμορφώνει όρους φυλακής για ολόκληρη την κοινωνία. Ο τρομονόμος που εφαρμόσθηκε στη Λάρισα ποινικοποίησε το πολιτικό φρόνημα και εισήγαγε πιλοτικά στην κοινωνική πραγματικότητα το ενδεχόμενο ευρείας παρανομίας της κοινωνικοπολιτικής δράσης, αποστέλλοντας άμεσο, απειλητικό μήνυμα σε όλη τη χώρα. Ενώ πιο ξεκάθαρος ο τρομονόμος της Ε.Ε., χαρακτηρίζει τρομοκράτη όποιον «επιχειρεί τη σοβαρή μετατροπή των πολιτικών, κοινωνικών ή οικονομικών δομών της χώρας». Στο ίδιο πλαίσιο ενταγμένη και η «Δικαιοσύνη» που κηρύσσει παράνομες και καταχρηστικές τις απεργίες και διώκει μαθητές, φοιτητές, μετανάστες και εργαζόμενους που συλλογικά αρνούνται να γίνουν «μονάδες παραγωγής κέρδους» και πειθήνιοι υπήκοοι για την πολιτική εξουσία και το κεφάλαιο.
Η πολιτική αυτή των κρατούντων αποθρασύνει τον εργοδοτικό αυταρχισμό και την ασυδοσία που ολοένα και πιο βάρβαρα εκδηλώνεται στους χώρους εργασίας, με απολύσεις, μειώσεις μισθών και ενσήμων, εντατικοποίηση, βίαιη όξυνση της εκμετάλλευσης. Η απόπειρα δολοφονίας με βιτριόλι της συνδικαλίστριας Κ. Κούνεβα, σε συνδυασμό με την ακολουθούμενη προσπάθεια αποσιώπησης και συκοφάντησης της ίδιας από τα «αρμόδια όργανα της πολιτείας», αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα της αλληλοδιαπλοκής κρατικής και εργοδοτικής τρομοκρατίας. Όπως και η διεκδίκηση των κατοίκων της Κυψέλης για διατήρηση του τελευταίου αλσυλλίου της περιοχής, που συνάντησε την άγρια καταστολή των αστυνομικών δυνάμεων προκειμένου να «απελευθερωθεί» ο χώρος από τα δέντρα για να χτιστεί ακόμη ένα πάρκιγκ. Κατά τη διαμαρτυρία τους στο Δημαρχείο της Αθήνας, τρεις άνθρωποι τραυματίσθηκαν σοβαρά, δύο εκ των οποίων, από βομβίδες κρότου – λάμψης που αστυνομικοί των ΜΑΤ εκτόξευσαν στο θώρακα του ενός, σχεδόν εξ επαφής, με αποτέλεσμα να χάσει την ακοή του και στα πόδια του άλλου που είχε ως συνέπεια τον ακρωτηριασμό δύο δακτύλων του. Δεκάδες οι περιπτώσεις κρατικής καταστολής, αυθαιρεσίας και βίας σε όλη τη χώρα. Με πρόσφατη τη βίαιη καταστολή των κινητοποιήσεων των αγροτών από τα ΜΑΤ και την απαγόρευση διαδήλωσής τους στο κέντρο της Αθήνας.
Είναι δεδομένο ότι το σύστημα, στην προσπάθειά του να βαθύνει ολοένα και περισσότερο την εκμετάλλευση και καταπίεση των εργαζομένων και της νεολαίας, προκειμένου να αντιμετωπίσει την εξελισσόμενη οικονομική κρίση, θα εντείνει το νέο γύρο εργασιακού και κοινωνικού μεσαίωνα και την κρατική καταστολή. Εισάγοντας το ενδεχόμενο ανοιχτής παρανομίας κάθε κοινωνικοπολιτικής δράσης, τη στιγμή που εκείνοι που καλύπτονται κάτω από τον προστατευτικό μανδύα του κράτους, της εξουσίας και του χρήματος και καθημερινά ληστεύουν νόμιμα τον κοινωνικό πλούτο και λυμαίνονται τη ζωή όλων μας, δηλαδή οι διαρκείς εγκληματίες της κοινωνίας, θα παραμένουν προκλητικά ατιμώρητοι.
Σ’ αυτό το ασφυκτικό αντικοινωνικό και αντεργατικό πολιτικό πλαίσιο, η απαίτηση για την άμεση απελευθέρωση όλων των προφυλακισμένων και την απόσυρση των κατηγοριών από τους συλληφθέντες της εξέγερσης του Δεκέμβρη συνδέεται άρρηκτα με την υπεράσπιση και διεύρυνση των ατομικών, κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων και ελευθεριών εργαζομένων, νεολαίας και μεταναστών. Συνδέεται άρρηκτα με τις μαζικές, μαχητικές μορφές πάλης της εξέγερσης και τις επερχόμενες κοινωνικές και εργατικές εστίες αγώνων και αντιστάσεων σε παιδεία, υγεία και εργασιακούς χώρους. Συγκρούεται με όλες τις κοινωνικοπολιτικές δυνάμεις του καθεστώτος και δεν χωράει σε λογικές διαχείρισης που έχουν αποδέκτη το κράτος και όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα. Με μάχες στους δρόμους της άμεσης συλλογικής αντίστασης και δράσης, που θα δημιουργούν ρήξεις και ανατροπές και θα προβάλλουν τις σύγχρονες ανάγκες των μαθητών, των φοιτητών, των εργαζόμενων και μεταναστών. Για το κοινωνικό στερέωμα και την περαιτέρω ανάπτυξη των ανατρεπτικών κοινωνικών, νεολαιίστικων και εργατικών αγώνων, που θα απειλήσουν μαζικά την κρατική εξουσία και την κυριαρχία του κεφαλαίου με νέους κλυδωνισμούς, στην κατεύθυνση της κοινωνικής απελευθέρωσης και χειραφέτησης. Το πραγματικό αντίπαλο δέος απέναντι στην αστική νομιμότητα, τη «δημοκρατική ομαλότητα», την «κοινωνική ειρήνη» και σε όλους τους πολιτικούς εκφραστές του καθεστώτος.
Η απαίτηση για την άμεση απελευθέρωση όλων των προφυλακισμένων της εξέγερσης και για την οριστική παύση της ποινικής δίωξης στους συλληφθέντες, είναι κεντρικό διακύβευμα και υπόθεση όλων των εργαζομένων και της νεολαίας και ως τέτοιο πρέπει να αναδειχθεί και να διεκδικηθεί από κάθε σωματείο, σύλλογο και ένωση. Σ’ αυτήν την κατεύθυνση μπορούν να συμβάλουν αποφασιστικά εργατικά και φοιτητικά σχήματα, επιτροπές, κινήσεις, συλλογικότητες γειτονιών και τοπικών κοινωνιών, καθώς και κάθε αγωνιστής.
* Άμεση απελευθέρωση όλων των προφυλακισμένων-Καμία δίωξη στους συλληφθέντες της εξέγερσης
* Διάλυση των ΜΑΤ και όλων των ειδικών αστυνομικών δυνάμεων
* Κατάργηση όλων των τρομονόμων
* Απαγόρευση της χρήσης χημικών και δακρυγόνων
* Απαγόρευση της παρουσίας της αστυνομίας στις διαδηλώσεις και σε κάθε χώρο αγωνιστικής κινητοποίησης
* Αλληλεγγύη και στήριξη στους αγωνιστές της εξέγερσης
* Υπεράσπιση και διεύρυνση του ασύλου
Η ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ !
ΚΑΤΩ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΟΥ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΠΙΔΟΞΟΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ
Φλεβάρης 2009
Όλοι στην πορεία
Σάββατο 14 Φλεβάρη, ώρα 12:00, ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ
ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ
ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ
Εκατοντάδες προσαγωγές, 273 συλλήψεις και παραπομπές σε δίκη και 67 προφυλακισμένοι σε όλη την Ελλάδα, είναι ο απολογισμός της κρατικής βίας, με την οποία η κυβέρνηση επιχείρησε να καταστείλει την κοινωνική εξέγερση του Δεκέμβρη. Ο αριθμός των συλληφθέντων περιλαμβάνει δεκάδες μαθητές που συνελήφθησαν και με συνοπτικές διαδικασίες παραπέμφθηκαν να δικαστούν κάποια στιγμή στο μέλλον, μακριά από τα «αδιάκριτα βλέμματα» του μαζικού κινήματος, ενώ κάποιοι απ’ αυτούς, κατηγορούνται για κακουργήματα (ιδιαίτερα παιδιά μεταναστών). Περισσότεροι από εκατό μετανάστες συνελήφθησαν, 70 καταδικάσθηκαν και περιμένουν απέλαση, 30 δε από αυτούς είναι ήδη προφυλακισμένοι. Από τις δεκάδες των ενηλίκων που συνελήφθησαν, λίγοι απέφυγαν τις κακουργηματικές κατηγορίες και την προφυλάκιση. Στην πλειοψηφία τους είναι νέοι, ελαστικά εργαζόμενοι, ημιαπασχολούμενοι, άνεργοι και βέβαια φτωχοί. Όλοι, διώκονται με μοναδικό στοιχείο τις καταθέσεις των αστυνομικών που τους συνέλαβαν. Οι αυτόπτες μάρτυρες υπεράσπισης και η απουσία αντικειμενικών στοιχείων, δεν υπήρξαν αρκετά για να πείσουν την «ανεξάρτητη Δικαιοσύνη» να τους αφήσει τουλάχιστον ελεύθερους. Στη Λάρισα, 17 μαθητές διώχθηκαν ποινικά ως τρομοκράτες με εφαρμογή του τρομονόμου και 4 ενήλικες (18-22 ετών) προφυλακίστηκαν…
Στην εξέγερση του Δεκέμβρη, συμμετείχαν μαθητές, φοιτητές, νεολαίοι της επισφαλούς εργασίας, άνεργοι, εργαζόμενοι και μετανάστες. Συμμετείχαν με έναν τρόπο όλες οι γενιές - και όχι η μία γενιά - των 700 ευρώ και των νέων εργασιακών σχέσεων. Οι οποίοι εξέφρασαν συνολική αντίθεση με όλο το πολιτικό σύστημα και τα σύμβολα της εξουσίας του και όχι ενσωμάτωση σε υπαρκτά τμήματά του ή «εναλλακτικές λύσεις» εντός του, απαίτησαν επιθετικά την ανατροπή της κυβέρνησης -και όχι απλά την παραίτηση κάποιων «υπευθύνων»- και κλυδώνισαν επικίνδυνα το καθεστώς. Απέναντι στην κρατική εξουσία αντέταξαν τις ανοιχτές Συνελεύσεις βάσης, που η αμεσοδημοκρατική λειτουργία τους αποτέλεσε βήμα χειραφέτησης και απελευθέρωσης, τα μεγαλειώδη μαζικά συλλαλητήρια και τις συλλογικές αμεσοδημοκρατικές πρωτοβουλίες παρέμβασης. Ανέδειξαν τη σύνδεση της κρατικής με την εργοδοτική τρομοκρατία, την κατάργησης των πολιτικών ελευθεριών με την κατάργηση των κοινωνικών και εργατικών δικαιωμάτων. Αμφισβήτησαν μαζικά, με συγκρουσιακά μαχητικά χαρακτηριστικά στη δράση, τη σύγχρονη «δημοκρατική ομαλότητα» της εμπορευματοποίησης, της ποινικοποίησης και του ελέγχου κάθε κοινωνικής ανάγκης και δικαιώματος. Για όλους τους παραπάνω λόγους διώκονται οι 273 συλληφθέντες και οι 67 προφυλακισμένοι. Η τιμωρία των οποίων αποτελεί παράλληλα και ένα μήνυμα τρομοκράτησης για όλη την κοινωνία και για όποιον αντιστέκεται.
Μπροστά στους προφανείς κινδύνους, όλες οι καθεστωτικές δυνάμεις και οι κρατικοί μηχανισμοί συνασπίστηκαν για την καταστολή της πρώτης, μετά το ξέσπασμα της διεθνούς οικονομικής κρίσης, εξέγερσης στην Ευρώπη και τη ματαίωση κάθε πιθανότητας συνέχισης και εξέλιξής της. Στο πλευρό τους η διεθνής αντίδραση και τα κράτη της Ε.Ε., που φοβούνται ντόμινο μεγάλων εξεγέρσεων λόγω των οδυνηρών συνεπειών της καπιταλιστικής κρίσης. Η Ευρωπαϊκή Ένωση συνεδρίασε ειδικά και δήλωσε τη στήριξή της στην ελληνική κυβέρνηση – δηλώνοντας επί της ουσίας την πρόθεση για παροχή βοήθειας εάν χρειαστεί. Κράτος, Κυβέρνηση, αστυνομία και «ανεξάρτητη Δικαιοσύνη» αγνόησαν και υπέταξαν ακόμη και τη σύγχρονη αστική νομιμότητα, στη σκοπιμότητα της εξουδετέρωσης της απειλής των εξεγερμένων– στον πόλεμο ενάντια στον εσωτερικό εχθρό. Το ΠΑΣΟΚ ζήτησε από τη Ν.Δ. αποτελεσματικότητα, δίνοντας την αναγκαία πολιτική του στήριξη στην απελευθέρωση μιας πρωτοφανούς καταστολής, με αστυνομικές επιθέσεις για τη διάλυση των διαδηλώσεων, τεράστιο όγκο χημικών και βέβαια αθρόες συλλήψεις και προφυλακίσεις. Η καθεστωτική αριστερά (ΚΚΕ-ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ) στο γνωστό νομιμόφρονα ρόλο της. Το ΚΚΕ αντιμετώπισε εχθρικά την κοινωνική εξέγερση από την πρώτη στιγμή. Ενίσχυσε την κυβερνητική γραμμή περί «κουκουλοφόρων» και «σκοτεινών κέντρων», συκοφαντώντας τους πρωταγωνιστές της –στην ουσία μαθητές, φοιτητές, επισφαλείς εργαζόμενους, μετανάστες- δίνοντας με τη σειρά του το αναγκαίο άλλοθι στην κυβέρνηση για τη βίαιη καταστολή της και με αυτόν τον τρόπο ταυτίστηκε με την καμπάνια μίσους των επιστρατευμένων από το κράτος ΜΜΕ και του ΛΑΟΣ. Ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε το διαμεσολαβητικό ρόλο της αφυδάτωσης της εξέγερσης, ζητώντας εκλογές και «εκδημοκρατισμό» της αστυνομίας, για την γρήγορη επιστροφή σε μια αναδομημένη μεταπολιτευτική «δημοκρατική ομαλότητα» και μεσούσης της βίαιης καταστολής της εξέγερσης από τα ΜΑΤ επέλεξε να συναντηθεί(!) με την ΠΟΑΣΥ (Ομοσπονδία αστυνομικών). Ο δε υποταγμένος γραφειοκρατικός συνδικαλισμός των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, σε διατεταγμένη υπηρεσία, προσπάθησε ανεπιτυχώς να αποτρέψει σημαντικά τμήματα εργαζομένων από τη μαζική δράση.
Πολύ πριν από το Δεκέμβρη, οι εναλλασσόμενες στην εξουσία ελληνικές κυβερνήσεις (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ), αναβαθμίζουν την κατασταλτική πολιτική, προκειμένου να εντείνουν την εκμετάλλευση και καταπίεση των εργαζομένων και ποινικοποιούν τους κοινωνικούς, εργατικούς και νεολαιίστικους αγώνες και αντιστάσεις, καθώς και κάθε έκφραση κοινωνικής αγανάκτησης, λαϊκού ξεσηκωμού ή ανατρεπτικής κοινωνικής και πολιτικής συλλογικής δράσης. Το σύγχρονο ελληνικό κράτος, στοχοπροσηλωμένο στην καπιταλιστική ανάπτυξη, εγγυάται την ανεξέλεγκτη δράση του κεφαλαίου, φροντίζοντας για την κερδοφορία των επιχειρήσεων και τραπεζών, σε βάρος των εργαζομένων και των λαϊκών κοινωνικών στρωμάτων. Αναδιαρθρώνει τις υπηρεσίες, και θωρακίζει τους θεσμούς και τους μηχανισμούς του, εμπορευματοποιώντας κάθε κοινωνική ανάγκη ή κοινωφελή υπηρεσία, καταργώντας δικαιώματα στην εργασία, την ασφάλιση, την παιδεία, την υγεία και ποινικοποιώντας κάθε κοινωνικοπολιτικό δικαίωμα που αμφισβητεί την κυριαρχία της κρατικής εξουσίας και της αγοράς. Σ’ αυτήν την κατεύθυνση εντάσσει στο «έγκλημα» τους κοινωνικοπολιτικούς και εργατικούς αγώνες και διαμορφώνει όρους φυλακής για ολόκληρη την κοινωνία. Ο τρομονόμος που εφαρμόσθηκε στη Λάρισα ποινικοποίησε το πολιτικό φρόνημα και εισήγαγε πιλοτικά στην κοινωνική πραγματικότητα το ενδεχόμενο ευρείας παρανομίας της κοινωνικοπολιτικής δράσης, αποστέλλοντας άμεσο, απειλητικό μήνυμα σε όλη τη χώρα. Ενώ πιο ξεκάθαρος ο τρομονόμος της Ε.Ε., χαρακτηρίζει τρομοκράτη όποιον «επιχειρεί τη σοβαρή μετατροπή των πολιτικών, κοινωνικών ή οικονομικών δομών της χώρας». Στο ίδιο πλαίσιο ενταγμένη και η «Δικαιοσύνη» που κηρύσσει παράνομες και καταχρηστικές τις απεργίες και διώκει μαθητές, φοιτητές, μετανάστες και εργαζόμενους που συλλογικά αρνούνται να γίνουν «μονάδες παραγωγής κέρδους» και πειθήνιοι υπήκοοι για την πολιτική εξουσία και το κεφάλαιο.
Η πολιτική αυτή των κρατούντων αποθρασύνει τον εργοδοτικό αυταρχισμό και την ασυδοσία που ολοένα και πιο βάρβαρα εκδηλώνεται στους χώρους εργασίας, με απολύσεις, μειώσεις μισθών και ενσήμων, εντατικοποίηση, βίαιη όξυνση της εκμετάλλευσης. Η απόπειρα δολοφονίας με βιτριόλι της συνδικαλίστριας Κ. Κούνεβα, σε συνδυασμό με την ακολουθούμενη προσπάθεια αποσιώπησης και συκοφάντησης της ίδιας από τα «αρμόδια όργανα της πολιτείας», αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα της αλληλοδιαπλοκής κρατικής και εργοδοτικής τρομοκρατίας. Όπως και η διεκδίκηση των κατοίκων της Κυψέλης για διατήρηση του τελευταίου αλσυλλίου της περιοχής, που συνάντησε την άγρια καταστολή των αστυνομικών δυνάμεων προκειμένου να «απελευθερωθεί» ο χώρος από τα δέντρα για να χτιστεί ακόμη ένα πάρκιγκ. Κατά τη διαμαρτυρία τους στο Δημαρχείο της Αθήνας, τρεις άνθρωποι τραυματίσθηκαν σοβαρά, δύο εκ των οποίων, από βομβίδες κρότου – λάμψης που αστυνομικοί των ΜΑΤ εκτόξευσαν στο θώρακα του ενός, σχεδόν εξ επαφής, με αποτέλεσμα να χάσει την ακοή του και στα πόδια του άλλου που είχε ως συνέπεια τον ακρωτηριασμό δύο δακτύλων του. Δεκάδες οι περιπτώσεις κρατικής καταστολής, αυθαιρεσίας και βίας σε όλη τη χώρα. Με πρόσφατη τη βίαιη καταστολή των κινητοποιήσεων των αγροτών από τα ΜΑΤ και την απαγόρευση διαδήλωσής τους στο κέντρο της Αθήνας.
Είναι δεδομένο ότι το σύστημα, στην προσπάθειά του να βαθύνει ολοένα και περισσότερο την εκμετάλλευση και καταπίεση των εργαζομένων και της νεολαίας, προκειμένου να αντιμετωπίσει την εξελισσόμενη οικονομική κρίση, θα εντείνει το νέο γύρο εργασιακού και κοινωνικού μεσαίωνα και την κρατική καταστολή. Εισάγοντας το ενδεχόμενο ανοιχτής παρανομίας κάθε κοινωνικοπολιτικής δράσης, τη στιγμή που εκείνοι που καλύπτονται κάτω από τον προστατευτικό μανδύα του κράτους, της εξουσίας και του χρήματος και καθημερινά ληστεύουν νόμιμα τον κοινωνικό πλούτο και λυμαίνονται τη ζωή όλων μας, δηλαδή οι διαρκείς εγκληματίες της κοινωνίας, θα παραμένουν προκλητικά ατιμώρητοι.
Σ’ αυτό το ασφυκτικό αντικοινωνικό και αντεργατικό πολιτικό πλαίσιο, η απαίτηση για την άμεση απελευθέρωση όλων των προφυλακισμένων και την απόσυρση των κατηγοριών από τους συλληφθέντες της εξέγερσης του Δεκέμβρη συνδέεται άρρηκτα με την υπεράσπιση και διεύρυνση των ατομικών, κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων και ελευθεριών εργαζομένων, νεολαίας και μεταναστών. Συνδέεται άρρηκτα με τις μαζικές, μαχητικές μορφές πάλης της εξέγερσης και τις επερχόμενες κοινωνικές και εργατικές εστίες αγώνων και αντιστάσεων σε παιδεία, υγεία και εργασιακούς χώρους. Συγκρούεται με όλες τις κοινωνικοπολιτικές δυνάμεις του καθεστώτος και δεν χωράει σε λογικές διαχείρισης που έχουν αποδέκτη το κράτος και όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα. Με μάχες στους δρόμους της άμεσης συλλογικής αντίστασης και δράσης, που θα δημιουργούν ρήξεις και ανατροπές και θα προβάλλουν τις σύγχρονες ανάγκες των μαθητών, των φοιτητών, των εργαζόμενων και μεταναστών. Για το κοινωνικό στερέωμα και την περαιτέρω ανάπτυξη των ανατρεπτικών κοινωνικών, νεολαιίστικων και εργατικών αγώνων, που θα απειλήσουν μαζικά την κρατική εξουσία και την κυριαρχία του κεφαλαίου με νέους κλυδωνισμούς, στην κατεύθυνση της κοινωνικής απελευθέρωσης και χειραφέτησης. Το πραγματικό αντίπαλο δέος απέναντι στην αστική νομιμότητα, τη «δημοκρατική ομαλότητα», την «κοινωνική ειρήνη» και σε όλους τους πολιτικούς εκφραστές του καθεστώτος.
Η απαίτηση για την άμεση απελευθέρωση όλων των προφυλακισμένων της εξέγερσης και για την οριστική παύση της ποινικής δίωξης στους συλληφθέντες, είναι κεντρικό διακύβευμα και υπόθεση όλων των εργαζομένων και της νεολαίας και ως τέτοιο πρέπει να αναδειχθεί και να διεκδικηθεί από κάθε σωματείο, σύλλογο και ένωση. Σ’ αυτήν την κατεύθυνση μπορούν να συμβάλουν αποφασιστικά εργατικά και φοιτητικά σχήματα, επιτροπές, κινήσεις, συλλογικότητες γειτονιών και τοπικών κοινωνιών, καθώς και κάθε αγωνιστής.
* Άμεση απελευθέρωση όλων των προφυλακισμένων-Καμία δίωξη στους συλληφθέντες της εξέγερσης
* Διάλυση των ΜΑΤ και όλων των ειδικών αστυνομικών δυνάμεων
* Κατάργηση όλων των τρομονόμων
* Απαγόρευση της χρήσης χημικών και δακρυγόνων
* Απαγόρευση της παρουσίας της αστυνομίας στις διαδηλώσεις και σε κάθε χώρο αγωνιστικής κινητοποίησης
* Αλληλεγγύη και στήριξη στους αγωνιστές της εξέγερσης
* Υπεράσπιση και διεύρυνση του ασύλου
Η ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ !
ΚΑΤΩ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΟΥ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΠΙΔΟΞΟΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ
Φλεβάρης 2009
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΛΑΪΚΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ – ΕΕ – ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ
Mετά την κοινωνική εξέγερση του Δεκέμβρη η καταστολή και ο αυταρχισμός εντείνονται στο όνομα του Νόμου και της Τάξης: 273 συλλήψεις, χιλιάδες παράνομες προσαγωγές, ακόμα και έρευνες σε σπίτια χωρίς εντάλματα (εν είδει διαρρήξεων). Από τους συλληφθέντες, 67 προφυλακίστηκαν παρότι δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις του νόμου. Ο τρομονόμος εφαρμόστηκε ενάντια σε ανήλικους μαθητές στη Λάρισα. Η εισαγγελία έδωσε το πράσινο φως για εισβολή των ΜΑΤ στο Πολυτεχνείο. Ταυτόχρονα προετοιμάστηκαν τα νεα μέτρα καταπολέμησης των αντιστάσεων: προεδρικό διάταγμα για χρήση σκύλων στις διαδηλώσεις, παραγγελίες νέων φορτίων χημικών από το Ισραήλ (εν μέσω του πολέμου της Γάζας), προμήθεια εκτοξευτών νερού και όπλων ηλεκτρικής εκκένωσης (Tazer), διαγωνισμός του στρατού για την προμήθεια ασπιδων, γκλομπ και άλλων μέσων καταστολής του εσωτερικού εχθρού.
Ο Νόμος και η Τάξη τους δεν είναι παρά Παρανομία και Τρόμος για να ενταθεί η εκμετάλλευση και να αποφευχθούν οι κοινωνικές αντιστάσεις.
Η πολιτική της καταστολής συνδέεται άρρηκτα με την πολιτική της αναίρεσης των κοινωνικών κατακτήσεων. Σε όλες τις καπιταλιστικές χώρες ο νεοφιλελευθερισμός συνδυάστηκε με την περιστολή των δημοκρατικών ελευθεριών, εμφανιζόμενος ως «πόλεμος κατά της τρομοκρατίας». Η Ε.Ε. στάθηκε επάξια δίπλα στις ΗΠΑ με τον Ευρωτρομονόμο, το Ευρωπαϊκό ενταλμα σύλληψης, το Ευρωφακέλλωμα με τη Συνθήκη Σένγκεν και το σύστημα Γαλιλαίος.
Μπροστά στην κρίση και υπό τον φόβο νεων κοινωνικών εκρήξεων η καταστολή εντείνεται ακόμα περισσότερο και επεκτείνεται στο σύνολο των κοινωνικών αντιστάσεων: επιστράτευση των ΜΑΤ για την κοπή δένδρων στο όνομα της εκμετάλλευσης των ελεύθερων χώρων, δολοφονική επίθεση με χειροβομβίδες κρότου λάμψης στους διαδηλωτές που διαμαρτύρονταν στο δημοτικό συμβούλιο, απαγόρευση της διαδήλωσης των αγροτών της Κρήτης, προσαγωγή και ξυλοδαρμός δικηγόρων που προσπαθούσαν να αποτρέψουν την παραβίαση των δικαιωμάτων των διαδηλωτών. Οι απεργίες που κηρύσσονται ακόμα και από την ΑΔΕΔΥ α ανώτερα όργανα του γραφειοκρατικοποιημένου συνδικαλιστικού κινήματος κηρύσσονται παράνομες και καταχρηστικές, οι συνδικαλιστικές των ΔΕΚΟ καλούνται να απολογηθούν για κακουργήματα και η ασφάλεια στέλνει χαφιέδες να παρακολουθούν συνδικαλιστικές συσκέψεις. Ταυτόχρονα, υπό την ανοχή και κάλυψη της αστυνομίας και της κυβέρνησης, αναπτύσσονται μαφιόζικοι μηχανισμοί για την προστασία εργοδοτικών συμφερόντων (Κούνεβα, Βοτανικός, Γκιώνα) και εντείνεται η δράση των φασιστικών συμμοριών κατά μεταναστών και διαδηλωτών (Νίκαια, Αγιος Παντελεήμονας, Πάτρα, Πάρκο Κύπρου). Ιδίως οι μετανάστες έχουν τεθεί στο στόχαστρο της ΕΕ και της κυβέρνησης προκειμένου να παραμείνουν το πιο αδύναμο και εκμεταλλευόμενο κομμάτι της εργατικής τάξης (δολοφονίες μεταναστών στην Πέτρου Ράλλη αλλά και στα σύνορα, Σύμφωνο Μετανάστευσης Σαρκοζί-Παυλόπουλου, Οδηγία για την απέλαση, απαγωγές Πακιστανών, πτήσεις CIA, βασανιστήρια στα ΑΤ Ομόνοιας και Αγ.Παντελεήμονα, επιχειρήσεις σκούπα με δημόσιους εξευτελισμούς).
Αυτή την πολιτική θεωρούν το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις του ως απάντηση στην κρίση: να επιβάλουν δια της βίας τα οικονομικά βάρη στα λαϊκά στρώματα. Κάθε μαχητικός αγώνας θα τίθεται υπό καθεστώς ημιπαρανομίας. Και μπροστά σε τέτοιους αγώνες οι δυνάμεις του αστισμού τάσσονται υπέρ των αντιδημοκρατικών εκτροπών. Οι ακροδεξιοί της ΝΔ και το φασιστικό ΛΑΟΣ ζήτησαν απαγόρευση διαδηλώσεων και επιβολή ανοικτής δικτατορίας με εφαρμογή κατάστασης ανάγκης. Τα ΜΜΕ τάχθηκαν αναφανδόν υπέρ των νεων μέτρων καταστολής Οι διανοούμενοι που άλλοτε κατήγγειλαν τις παραβιάσεις των δικαιωμάτων, φοβήθηκαν τις λαϊκές διαμαρτυρίες και τάχθηκαν υπέρ της καταστολής ζητώντας πιο επιθετική στάση απέναντι στους διαδηλωτές, κατάργηση του ασύλου και επιβολή νεου ιδιώνυμου για τους κουκουλοφόρους. Το ΠΑΣΟΚ στήριξε αυτή την πολιτική φωνάζοντας από την πρώτη μέρα για αναποτελεσματικότητα της αστυνομίας στην καταστολή της εξέγερσης. Αυτό ήταν άλλωστε που διαμόρφωσε το αυταρχικό θεσμικό πλαίσιο με την ψήφιση του τρομονόμου, του νόμου για τη διευκόλυνση της χρήσης των όπλων, την υπογραφή της Συνθήκης Σένγκεν, τον πολλαπλασιασμό των ειδικών σωμάτων της αστυνομίας, την τοποθέτηση καμερών στους δρόμους.
Ο μόνος φραγμός απέναντι τους είναι η ίδια η πάλη των λαϊκών στρωμάτων. Ο δρόμος για την υπεράσπιση των πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων είναι ο ίδιος δρόμος για να μην πέσει η κρίση στην πλάτη των εργαζομένων με μαζικές απολύσεις και μειώσεις μισθών. Μαζικός λαϊκός αγώνας για να υπερασπίσουμε στην πράξη και να διευρύνουμε τις λαϊκές ελευθερίες και δικαιώματα, για να σπάσουμε την τρομοκρατία στο δρόμο, στο εργοστάσιο, στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο.
Μπορούμε να τα καταφέρουμε. Το έδειξαν οι χιλιάδες μαθητές και νεολαίοι που ατρόμητοι αντιμετώπισαν τις δυνάμεις καταστολής σε όλη την Ελλάδα, το έδειξαν οι χιλιάδες εργαζόμενοι που έσπασαν την απαγόρευση της πανεργατικής διαδήλωσης στις 10 Δεκέμβρη κόντρα στη συνεργασία της ΓΣΕΕ με την κυβέρνηση, το έδειξαν οι φοιτητές και οι αγωνιστές καθηγητές της ΠΟΣΔΕΠ που υπεράσπισαν το άσυλο κόντρα στις εισαγγελικές παραγγελίες.
Η εξέγερση του Δεκέμβρη δείχνει το δρόμο. Για να ανατρέψουμε την κυβέρνηση των δολοφόνων και κάθε επίδοξο συνεχιστή της ίδιας πολιτικής. Για να βάλουμε τα θεμέλια μιας άλλης κοινωνίας όπου η εξουσία θα είναι στα χέρια των εργαζομένων, οι ελευθερίες θα διευρυνθούν και τα δικαιώματα θα αποκτήσουν πραγματικό κοινωνικό περιεχόμενο.
ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΣΑΒΒΑΤΟ 14 ΦΛΕΒΑΡΗ 13:00 ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ
ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ ΔΙΑΔΗΛΩΤΩΝ
ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ
ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΜΑΤ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΙΔΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ – ΑΦΟΠΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ
ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΟΥ ΑΣΥΛΟΥ - ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΤΡΟΜΟΝΟΜΩΝ
ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ ΣΕΝΓΚΕΝ
ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΦΩΝΟΥ ΣΑΡΚΟΖΙ-ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΥ. ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ Η ΟΔΗΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΑΣΗ. ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ. ΑΣΥΛΟ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ – ΕΕ – ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ
Mετά την κοινωνική εξέγερση του Δεκέμβρη η καταστολή και ο αυταρχισμός εντείνονται στο όνομα του Νόμου και της Τάξης: 273 συλλήψεις, χιλιάδες παράνομες προσαγωγές, ακόμα και έρευνες σε σπίτια χωρίς εντάλματα (εν είδει διαρρήξεων). Από τους συλληφθέντες, 67 προφυλακίστηκαν παρότι δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις του νόμου. Ο τρομονόμος εφαρμόστηκε ενάντια σε ανήλικους μαθητές στη Λάρισα. Η εισαγγελία έδωσε το πράσινο φως για εισβολή των ΜΑΤ στο Πολυτεχνείο. Ταυτόχρονα προετοιμάστηκαν τα νεα μέτρα καταπολέμησης των αντιστάσεων: προεδρικό διάταγμα για χρήση σκύλων στις διαδηλώσεις, παραγγελίες νέων φορτίων χημικών από το Ισραήλ (εν μέσω του πολέμου της Γάζας), προμήθεια εκτοξευτών νερού και όπλων ηλεκτρικής εκκένωσης (Tazer), διαγωνισμός του στρατού για την προμήθεια ασπιδων, γκλομπ και άλλων μέσων καταστολής του εσωτερικού εχθρού.
Ο Νόμος και η Τάξη τους δεν είναι παρά Παρανομία και Τρόμος για να ενταθεί η εκμετάλλευση και να αποφευχθούν οι κοινωνικές αντιστάσεις.
Η πολιτική της καταστολής συνδέεται άρρηκτα με την πολιτική της αναίρεσης των κοινωνικών κατακτήσεων. Σε όλες τις καπιταλιστικές χώρες ο νεοφιλελευθερισμός συνδυάστηκε με την περιστολή των δημοκρατικών ελευθεριών, εμφανιζόμενος ως «πόλεμος κατά της τρομοκρατίας». Η Ε.Ε. στάθηκε επάξια δίπλα στις ΗΠΑ με τον Ευρωτρομονόμο, το Ευρωπαϊκό ενταλμα σύλληψης, το Ευρωφακέλλωμα με τη Συνθήκη Σένγκεν και το σύστημα Γαλιλαίος.
Μπροστά στην κρίση και υπό τον φόβο νεων κοινωνικών εκρήξεων η καταστολή εντείνεται ακόμα περισσότερο και επεκτείνεται στο σύνολο των κοινωνικών αντιστάσεων: επιστράτευση των ΜΑΤ για την κοπή δένδρων στο όνομα της εκμετάλλευσης των ελεύθερων χώρων, δολοφονική επίθεση με χειροβομβίδες κρότου λάμψης στους διαδηλωτές που διαμαρτύρονταν στο δημοτικό συμβούλιο, απαγόρευση της διαδήλωσης των αγροτών της Κρήτης, προσαγωγή και ξυλοδαρμός δικηγόρων που προσπαθούσαν να αποτρέψουν την παραβίαση των δικαιωμάτων των διαδηλωτών. Οι απεργίες που κηρύσσονται ακόμα και από την ΑΔΕΔΥ α ανώτερα όργανα του γραφειοκρατικοποιημένου συνδικαλιστικού κινήματος κηρύσσονται παράνομες και καταχρηστικές, οι συνδικαλιστικές των ΔΕΚΟ καλούνται να απολογηθούν για κακουργήματα και η ασφάλεια στέλνει χαφιέδες να παρακολουθούν συνδικαλιστικές συσκέψεις. Ταυτόχρονα, υπό την ανοχή και κάλυψη της αστυνομίας και της κυβέρνησης, αναπτύσσονται μαφιόζικοι μηχανισμοί για την προστασία εργοδοτικών συμφερόντων (Κούνεβα, Βοτανικός, Γκιώνα) και εντείνεται η δράση των φασιστικών συμμοριών κατά μεταναστών και διαδηλωτών (Νίκαια, Αγιος Παντελεήμονας, Πάτρα, Πάρκο Κύπρου). Ιδίως οι μετανάστες έχουν τεθεί στο στόχαστρο της ΕΕ και της κυβέρνησης προκειμένου να παραμείνουν το πιο αδύναμο και εκμεταλλευόμενο κομμάτι της εργατικής τάξης (δολοφονίες μεταναστών στην Πέτρου Ράλλη αλλά και στα σύνορα, Σύμφωνο Μετανάστευσης Σαρκοζί-Παυλόπουλου, Οδηγία για την απέλαση, απαγωγές Πακιστανών, πτήσεις CIA, βασανιστήρια στα ΑΤ Ομόνοιας και Αγ.Παντελεήμονα, επιχειρήσεις σκούπα με δημόσιους εξευτελισμούς).
Αυτή την πολιτική θεωρούν το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις του ως απάντηση στην κρίση: να επιβάλουν δια της βίας τα οικονομικά βάρη στα λαϊκά στρώματα. Κάθε μαχητικός αγώνας θα τίθεται υπό καθεστώς ημιπαρανομίας. Και μπροστά σε τέτοιους αγώνες οι δυνάμεις του αστισμού τάσσονται υπέρ των αντιδημοκρατικών εκτροπών. Οι ακροδεξιοί της ΝΔ και το φασιστικό ΛΑΟΣ ζήτησαν απαγόρευση διαδηλώσεων και επιβολή ανοικτής δικτατορίας με εφαρμογή κατάστασης ανάγκης. Τα ΜΜΕ τάχθηκαν αναφανδόν υπέρ των νεων μέτρων καταστολής Οι διανοούμενοι που άλλοτε κατήγγειλαν τις παραβιάσεις των δικαιωμάτων, φοβήθηκαν τις λαϊκές διαμαρτυρίες και τάχθηκαν υπέρ της καταστολής ζητώντας πιο επιθετική στάση απέναντι στους διαδηλωτές, κατάργηση του ασύλου και επιβολή νεου ιδιώνυμου για τους κουκουλοφόρους. Το ΠΑΣΟΚ στήριξε αυτή την πολιτική φωνάζοντας από την πρώτη μέρα για αναποτελεσματικότητα της αστυνομίας στην καταστολή της εξέγερσης. Αυτό ήταν άλλωστε που διαμόρφωσε το αυταρχικό θεσμικό πλαίσιο με την ψήφιση του τρομονόμου, του νόμου για τη διευκόλυνση της χρήσης των όπλων, την υπογραφή της Συνθήκης Σένγκεν, τον πολλαπλασιασμό των ειδικών σωμάτων της αστυνομίας, την τοποθέτηση καμερών στους δρόμους.
Ο μόνος φραγμός απέναντι τους είναι η ίδια η πάλη των λαϊκών στρωμάτων. Ο δρόμος για την υπεράσπιση των πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων είναι ο ίδιος δρόμος για να μην πέσει η κρίση στην πλάτη των εργαζομένων με μαζικές απολύσεις και μειώσεις μισθών. Μαζικός λαϊκός αγώνας για να υπερασπίσουμε στην πράξη και να διευρύνουμε τις λαϊκές ελευθερίες και δικαιώματα, για να σπάσουμε την τρομοκρατία στο δρόμο, στο εργοστάσιο, στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο.
Μπορούμε να τα καταφέρουμε. Το έδειξαν οι χιλιάδες μαθητές και νεολαίοι που ατρόμητοι αντιμετώπισαν τις δυνάμεις καταστολής σε όλη την Ελλάδα, το έδειξαν οι χιλιάδες εργαζόμενοι που έσπασαν την απαγόρευση της πανεργατικής διαδήλωσης στις 10 Δεκέμβρη κόντρα στη συνεργασία της ΓΣΕΕ με την κυβέρνηση, το έδειξαν οι φοιτητές και οι αγωνιστές καθηγητές της ΠΟΣΔΕΠ που υπεράσπισαν το άσυλο κόντρα στις εισαγγελικές παραγγελίες.
Η εξέγερση του Δεκέμβρη δείχνει το δρόμο. Για να ανατρέψουμε την κυβέρνηση των δολοφόνων και κάθε επίδοξο συνεχιστή της ίδιας πολιτικής. Για να βάλουμε τα θεμέλια μιας άλλης κοινωνίας όπου η εξουσία θα είναι στα χέρια των εργαζομένων, οι ελευθερίες θα διευρυνθούν και τα δικαιώματα θα αποκτήσουν πραγματικό κοινωνικό περιεχόμενο.
ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΣΑΒΒΑΤΟ 14 ΦΛΕΒΑΡΗ 13:00 ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ
ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ ΔΙΑΔΗΛΩΤΩΝ
ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ
ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΜΑΤ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΙΔΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ – ΑΦΟΠΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ
ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΟΥ ΑΣΥΛΟΥ - ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΤΡΟΜΟΝΟΜΩΝ
ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ ΣΕΝΓΚΕΝ
ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΦΩΝΟΥ ΣΑΡΚΟΖΙ-ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΥ. ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ Η ΟΔΗΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΑΣΗ. ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ. ΑΣΥΛΟ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)