Όχι στο νέο τρομονόμο
Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας απέναντι στην κρατική καταστολή
Όλες και όλοι στη Λάρισα στις 27 Νοέμβρη
Μέσα στο καλοκαίρι, με συνοπτικές διαδικασίες και μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, ψηφίστηκαν μια σειρά τροποποιήσεις του τρομονόμου, που εμπλουτίζουν το νομικό οπλοστάσιο του κράτους απέναντι στο κοινωνικό κίνημα, φαλκιδεύοντας τις πολιτικές ελευθερίες μέσα από ακραία αυταρχικές διατάξεις.
Η κυβέρνηση, με το πρόσχημα της κύρωσης της σύμβασης του Παλέρμο, με την οποία ο ΟΗΕ βαφτίζει την «τρομοκρατία» κύριο εχθρό της ανθρωπότητας, πέρασε άρον άρον στο θερινό τμήμα της βουλής, με τη συνένοχη σιωπή μέρους των ΜΜΕ, τον τρομονόμο Νο3, χωρίς να καταφύγει στο πολυφορεμένο σκηνοθετικό τρικ της δημόσιας διαβούλευσης με κοινωνικούς φορείς κτλ.
Οι αντιδραστικές «καινοτομίες» που εισάγει, με σκοπό να περιστείλει θεμελιώδη δικαιώματα και ελευθέριες, είναι οι παρακάτω:
1. «Τρομοκρατική οργάνωση» μπορεί να θεωρηθεί ακόμη και μια ομάδα που διαπράττει πλημμέλημα, όπως για παράδειγμα παρακώλυση συγκοινωνιών. Έτσι, μπορούν να δικαστούν για «τρομοκρατικές» πράξεις όσοι συμμετέχουν σε μια μαχητική πορεία και συλληφθούν, απλά η ποινή τους θα είναι μικρότερη.
2. «Όποιος παρέχει ουσιώδεις πληροφορίες ή υλικά μέσα, με σκοπό να διευκολύνει ή να υποβοηθήσει τη διάπραξη κακουργηματικών πράξεων, τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών». Δηλαδή, όποιος παρέχει άσυλο σε καταδιωκόμενους διαδηλωτές, όποιος τους δώσει ένα Malox για προστασία από τα δακρυγόνα, όποιος τους φωνάξει να φύγουν γιατί έρχονται τα Ματ, κινδυνεύει να βρεθεί στη φυλακή σαν συνεργός.
3. «Τρομοκρατικές πράξεις» κακουργηματικού χαρακτήρα μπορεί να θεωρηθούν ενέργειες όπως καταλήψεις, φθορά ξένης περιουσίας, διαδηλώσεις, πράξεις και ενέργειες οι οποίες συμβαίνουν πολύ συχνά σε λαϊκές κινητοποιήσεις. Όλοι οι άνθρωποι, που κατά καιρούς παραπέμπονται με τέτοιες κατηγορίες, θα δικάζονται από δω και περά σαν «τρομοκράτες».
4. Μέχρι τώρα, τιμωρούνταν όποιος, συμμετέχοντας σε μια ομάδα που χαρακτηρίζεται «τρομοκρατική», έπαιρνε μέρος σε πράξεις κακουργηματικού χαρακτήρα. Από δω και στο εξής είναι αδιάφορο αν ο ίδιος έχει τελέσει τις συγκεκριμένες πράξεις. Αρκεί η συμμετοχή του στην οργάνωση για να διωχθεί, δηλαδή εισάγεται η έννοια της συλλογικής ευθύνης.
5. Καταργείται διάταξη του νομού που προέβλεπε ότι δεν δικάζεται ως τρομοκρατική μια πράξη «αν εκδηλώνεται ως προσπάθεια εγκαθίδρυσης δημοκρατικού πολιτεύματος ή διαφύλαξης ή αποκατάστασης αυτού ή ως δράση υπέρ της ελευθερίας ή αποσκοπεί στην άσκηση θεμελιώδους ατομικής πολίτικης ή συνδικαλιστικής ελευθερίας». Η διάταξη αυτή είναι μια ταφόπλακα στο δικαιώματα της ελεύθερης πολιτικής και συνδικαλιστικής δράσης, που υποκριτικά δήθεν προστάτευε ο προηγούμενος τρομονόμος.
6. Εισάγεται η έννοια της απειλής. Προβλέπεται ότι όποιος απειλεί με τέλεση εγκλήματος (βλέπε διαδήλωση, κατάληψη κτλ) και έτσι προκαλεί τρόμο, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον δυο ετών.
7. Ενώ, με τον τρομονόμο του 2004, το δικαστήριο δεχόταν καταθέσεις από ανώνυμους μάρτυρες, αλλά ήταν υποχρεωμένο να αποκαλύψει το όνομα τους, αν το ζητούσε ο κατηγορούμενος ή άλλος, τώρα αυτό καταργείται, ενώ ο «μάρτυρας δίχως πρόσωπο», συν τοις άλλοις, θα μπορεί να φυγαδεύεται και στο εξωτερικό. Οι ασφυκτικές πιέσεις των αμερικανικών αρχών για την επιβολή νομικών συνθηκών μπανανίας φέρνουν αποτέλεσμα, οδηγώντας στη φυλακή ανθρώπους με καταθέσεις μαρτύρων, που δεν θα τους δουν ποτέ και, συνεπώς, δεν θα έχουν τη δυνατότητα να αμφισβητήσουν την αξιοπιστία τους.
Είχαμε προειδοποιήσει έγκαιρα για όλα αυτά, όταν υποστηρίζαμε ότι η έννοια του «τρομοκράτη» θα «κοινωνικοποιηθεί» για να συμπεριλάβει όχι μόνο μέλη ένοπλων οργανώσεων, αλλά αριστερούς, απεργούς, συνδικαλιστές, ακτιβιστές κτλ, οποιονδήποτε, δηλαδή, απειλεί την κοινωνική ειρήνη και εύρυθμη λειτουργία του συστήματος. Είναι μια πολιτική που χρόνια τώρα προωθείται απ’ τις ευρωπαϊκές καπιταλιστικές κυβερνήσεις. Όταν υποστηρίζαμε τα παραπάνω, την περίοδο μετά τις συλλήψεις της 17Ν, πολλοί βιάστηκαν να τα θεωρήσουν υπερβολές, πιστεύοντας το καθεστωτικό παραμύθι ότι ο αντιτρομοκρατικός αφορά μόνο τους ενόπλους.
Είναι πολιτική τύφλωση να μη βλέπει κάνεις ότι όλα αυτά γίνονται σε ένα διεθνές πλαίσιο όπου στα ιμπεριαλιστικά κέντρα και αλλού, εδώ και πάνω από μια δεκαετία, έχουν υψωθεί οι σημαίες της αντιτρομοκρατικής σταυροφορίας, ενώ είναι πολύ πρόσφατη η απόφαση που ψηφίστηκε σε σώμα της ΕΕ, μετά από εισήγηση συντηρητικού ισπανού ευρωβουλευτή, με την οποία oι κινητοποιήσεις του αντιπαγκοσμιοποιητικού κινήματος και οι μαχητικές διαδηλώσεις ταυτίζονται με πρακτικές τύπου Αλ Κάιντα.
Ο διαρκής πόλεμος κατά της «τρομοκρατίας» επιβάλλει ένα καθεστώς έκτακτης ανάγκης, γι’ αυτό αποτελεί την πιο σοβαρή απειλή για τα δημοκρατικά δικαιώματα. Το καθεστώς αυτό αναπτύσσεται καταναλώνοντας δικαιώματα και ελευθερίες, συρρικνώνοντας το περιεχόμενο της αστικής δημοκρατίας.
Ας μη βιαστούν να επαναλάβουν το ίδιο λάθος. Είναι ήδη γνωστό ότι μια ομάδα ανήλικων παιδιών πρόκειται να δικαστούν στη Λάρισα ως «μέλη τρομοκρατικής οργάνωσης» για τη συμμέτοχη τους στην εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008.
Ο αυταρχικός ιστός υφαίνεται σιγά σιγά, οι κατασταλτικοί μηχανισμοί χαλυβδώνονται και γίνονται όλο και πιο επιθετικοί και προκλητικοί:
· Στην πρόσφατη απεργία των φορτηγατζήδων, η κυβέρνηση πίεσε και έτυχε να θεωρηθούν κακουργήματα η μη συμμόρφωση με την επίταξη και η παρακώλυση συγκοινωνιών.
· Οι κατά τόπους εισαγγελείς στέλνουν απειλητικά έγγραφα στις διευθύνσεις δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης προειδοποιώντας τους γονείς ότι η κατάληψη αποτελεί αξιόποινη πράξη, που διώκεται με ποινή μέχρι πέντε χρόνια, καθώς κι ότι αν δεν καταφέρουν να αποτρέψουν τα παιδιά τους απ’ το παραπάνω «αδίκημα» τελούν την «αξιόποινη» πράξη της παραλείψεως εποπτείας ανηλίκου.
· Δεκάδες ακτιβιστές του αναρχικού χώρου καλούνται σε κατάθεση από τις δικαστικές αρχές (σε δύο από αυτούς μάλιστα απαγγέλθηκαν κατηγορίες), επειδή είχαν προσωπική γνωριμία ή συμμετείχαν σε δημόσιες πολιτικές δράσεις μαζί με κατηγορούμενους για την υπόθεση του Επαναστατικού Αγώνα.
· Όλα αυτά γίνονται υπό τους ήχους των γκλομπ των ΜΑΤ, που συστηματικά πέφτουν πάνω σε κεφάλια απεργών, όπως πριν λίγες μέρες με τον ξυλοδαρμό των συμβασιούχων στην Ακρόπολη.
Η θωράκιση του νόμου και κατασταλτικού οπλοστασίου, δηλαδή του σκληρού πυρήνα του κράτους, είναι απαραίτητη για την πειθάρχηση του εσωτερικού εχθρού. Γι’ αυτό η επιχείρηση επιβολής οργουελιανού κράτους βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Kάθε διαδηλωτής, κάθε απεργός, κάθε συνδικαλιστής είναι ένας δυνάμει τρομοκράτης. Τα χέρια της αστυνομίας λύνονται, για να επιδοθεί σε κάθε είδους σκευωρία σε βάρος διαδηλωτών, ακόμη πιο εύκολα απ’ ό,τι στο παρελθόν (βλέπε υπόθεση ζαρντινιέρας, σκευωρία σε βάρος των εφτά στις διαδηλώσεις ενάντια στη σύνοδο κορυφής το 2003 στη Θεσσαλονίκη που τους έβαλαν τα ΜΑΤ με το ζόρι σακίδια με μολότοφ, ή ακόμη η περίπτωση του Παναγιώτη Κετίκη, που παρέμεινε υπόδικος επί μήνες, για συμμετοχή σε συγκρούσεις με τα ΜΑΤ, ενώ, όπως αποδείχτηκε εκ των ύστερων, δεν ήταν παρών ούτε στο χώρο των επεισοδίων).
Μπορεί να φανταστεί κανείς σε τι εφιαλτικές καταστάσεις θα οδηγήσει ο νέος τρομονόμος. Η κυβέρνηση του ΔΝΤ, όπως και η κυρίαρχη τάξη, οσμίστηκαν, μέσα απ’ τους καπνούς των δακρυγόνων της 5ης Μάη, το σήμα κίνδυνου που εξέπεμπε η περικύκλωση της βουλής από χιλιάδες εργαζόμενους. Σαν έτοιμη από καιρό, παίρνει τα αναγκαία μέτρα για να αντιμετωπίσει μια ενδεχόμενη κοινωνική έκρηξη.
Ο καθένας γνωρίζει ότι η πολιτική «τα παίρνω απ’ τους φτωχούς και τα δίνω στους πλούσιους», η μείωση μισθών και συντάξεων, η ανεργία των νέων, η part time δουλειά, η υποβάθμιση σε υγεία και παιδεία, δηλαδή η φτωχοποίηση μεγάλου μέρους της κοινωνίας, δεν θα γίνει δεκτή με φιλοφρονήσεις απ’ τον κόσμο της εργασίας.
Η ιδεολογική τρομοκρατία, που εκπέμπεται καθημερινά από τους τηλεοπτικούς δέκτες και τα ερτζιανά, αλλά και από τους καλοπληρωμένους κονδυλοφόρους του αστικού τύπου για το μονόδρομο του μνημονίου, με σκοπό τη «σωτηρία της εθνικής οικονομίας», πρέπει να συνδυαστεί με το μαστίγιο της κρατικής τρομοκρατίας. Κάθε απεργός, κάθε νέος, κάθε απολυμένος, επίδοξος διαδηλωτής ή καταληψίας πρέπει να νοιώσει το φόβο όχι απλά να συλληφθεί, αλλά και να οδηγηθεί στα δικαστήρια και να φυλακιστεί για χρόνια.
Αυτή είναι η ουσία του τρομονόμου Νο3, καθώς και οι βαθύτεροι λόγοι της βιασύνης που επέδειξε η κυβέρνηση του Μνημονίου για να τον περάσει στα μουλωχτά, μέσα στο καλοκαίρι.
Δυστυχώς, το κίνημα και η αριστερά δεν διέβλεψαν τον κίνδυνο και υποβάθμισαν το ζήτημα. Είναι καθήκον να το αναδείξουμε, οικοδομώντας ένα μέτωπο, με στόχο την ανατροπή του.
- Να καταργηθεί τώρα ο τρομονόμος
- Καμιά περιστολή δικαιωμάτων κι ελευθεριών
- Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας απέναντι στην κρατική καταστολή
Όλες και όλοι στη Λάρισα στις 27 Νοέμβρη (1:00 μμ, πλατεία Ταχυδρομείου) στην πανελλαδική διαδήλωση διαμαρτυρίας για τη δίκη με βάση τον τρομονόμο των ανήλικων διαδηλωτών του Δεκέμβρη 2008
Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα
